Bu aralar kendimi koca bir feminist (ya da hümanist vs) olarak tanımlamak hoşuma gidiyor. Ve bu yüzden eleştirilmek de. Bir şeyleri başardığımın en iyi ispatı eleştiridir bana göre. Eğer bir düşüncemden dolayı eleştiriliyorsam, o düşüncemi tam manasıyla kabul etmişim demektir. Aksi takdirde -eminim ki- kimseyle eleştiri iletişimini kuramazdım.
6 Eylül 2011 Salı
Eleştiriye Minnet
Her insan gibi benim de hayatta bazı takıntılarım var ve bu takıntılarımı seviyorum. Evet; memnun olmayı, onlarla yaşamayı hatta onlarsız yapamamayı öğrendim. Bu hiç zor olmadı. Hayatta edindiğiniz fikirler yüzünden bir çok kere eleştiri odağı oldunuz ya da ötelendiniz. Bunun için sevinmeyi denediniz mi?
5 Eylül 2011 Pazartesi
teklemekler1
"İnsan; bir yere sığamıyor" diye yazıp uzun süre bekledim karşısında. Düşündüm: İnsan neye tam olarak uyabilir ki? Ya da gerçekten sığamaz mı, yoksa dolduramaz mı? İnsan aynı anda kaç şey birden olabilir ya da olamayabilir?
Her şeyden önce insan; koca bir komedi.
Her şeyden önce insan; koca bir komedi.
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)