Bu aralar kendimi koca bir feminist (ya da hümanist vs) olarak tanımlamak hoşuma gidiyor. Ve bu yüzden eleştirilmek de. Bir şeyleri başardığımın en iyi ispatı eleştiridir bana göre. Eğer bir düşüncemden dolayı eleştiriliyorsam, o düşüncemi tam manasıyla kabul etmişim demektir. Aksi takdirde -eminim ki- kimseyle eleştiri iletişimini kuramazdım.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder